Harrie Eijkelhof, Peter Kop, Elise Quant, Anne Creemers, Lesley de Putter, Stefan Kooij, Anne Land-Zandstra, Ed van der Berg, Nelleke den Braber, Carlien Schouten.

Dit hoofdstuk gaat over allerlei vormen van samenhang met het vak natuurkunde in het voortgezet onderwijs. In het voortgezet onderwijs volgen leerlingen een flink aantal vakken, meestal elk gegeven door een andere leraar. Wanneer die vakken los van elkaar worden gegeven, bestaat het risico dat de leerlingen een verbrokkeld beeld krijgen van kennis, soms nog gekoppeld aan een specifieke leraar. Dat bereidt leerlingen onvoldoende voor op het interpreteren van buitenschoolse ontwikkelingen dat veelal kennis vanuit meerdere disciplines vereist en geeft hen geen goed zicht op de talrijke interdisciplinaire vervolgopleidingen.

Kortom, het zou goed zijn als het onderwijs veel samenhang vertoont.

In de praktijk vinden we verschillende vormen van samenhang in het onderwijs. Leraren van verschillende vakken kunnen afstemmen voor wat betreft de volgorde van behandeling van onderwerpen, bijvoorbeeld differentiëren bij wiskunde en natuurkunde, de karakteristieke benadering van begrippen, bijvoorbeeld het verschillend gebruik van het begrip energie bij natuurkunde, scheikunde en biologie, vaardigheden, bijvoorbeeld afspraken tussen vakken over leerlijnen voor de vaardigheden onderzoeken, ontwerpen en modelleren, en de denkwijzen, bijvoorbeeld het gebruik van systemen of het hanteren van het concept duurzaamheid.

Leerlingen zien dan dat kennis vanuit verschillende disciplines van belang is om een onderwerp te begrijpen, zien de overeenkomsten en verschillen tussen de inhoud en benaderingen van disciplines en worden beter voorbereid op het vervolgonderwijs.